Bekrompenheid kenmerkt de Vlaamse kwaliteitskranten. Zelfgenoegzaamheid. Gekooide geesten. In een tijd waarin het multiculturele de norm is, tonen de kwaliteitskranten welke ‘poortwachtersfunctie’ ze nog hebben: ze verengen de informatie tot de eigen kring.
Zopas werd de Jan Campertprijs voor poëzie toegekend aan Alfred Schaffer. Noch in DS noch in DM wordt dit vermeld. Kent men het belang van deze prijs niet? Jawel, want vorig jaar kreeg Peter Verhelst (een jongen van alhier) deze prijs. Trots was men om dit te vermelden. Een Flaam!

Noch de algemene noch de cultuurredactie vindt het de moeite waard om Alfred Schaffer te vermelden. Men is te lui, men is te dom, men is te nationalistisch.

Want dit jaar wordt Els Beerten wel vermeld (ons Els) in DS (‘Onze landgenote Els Beerten …). Maar ook in DM wordt haar bekroning verzwegen. DM was die krant die cultureel Vlaanderen moest bedienen: daar heeft de culturele sector letterlijk honderdduizenden frank in gestoken. Waarmee links het kapitalisme heeft gesteund.

Beide kranten vermelden wel dat Arnon Grunberg de Constantijn Huygensprijs gekregen heeft. Wat is dan het probleem? Grunberg is toch geen Vlaming, dus…
Het probleem is dat Alfred Schaffer een belangrijk dichter is en dat men hier op nationalistische gronden beslist wie of wat vermeldenswaardig is.