Een parade van verwaarloosden, een fanfare van verweesden, een stoet van achtergelatenen. De treurmars voor de mens:

… de alleenstaande vrouw die om de 3 weken haar 5 romantische boeken komt ophalen

… de zeeman die nooit een boek leent, een roman uit het rek haalt, zich in een zetel zet en zonder opkijken, zonder verpinken leest en leest en leest

… de kleine Ahmed wiens ogen blinken nu hij een eigen lidkaart heeft met zijn eigen naam erop

… die stokoude vrouw die naar de bibliotheek komt om Le Soir te lezen en die op de laatste werkdag van het jaar je hand neemt en prevelt ‘merci, monsieur, merci pour tout’ en je 3 zoenen geeft

… dat klein mannetje dat trots het bibliotheekboek (dat bijna zo groot is als hijzelf) vasthoudt, niet wil afgeven, het smeken, het dreigen van de moeder negeert en dapper en trots de deur uitstapt

… die oude man die elke week zijn e-mail komt lezen en elke keer vraagt hoe hij een pc reserveren moet

… die slome, jonge man die ongelovig naar de kerstversiering kijkt en wiens ogen je kruist – en jullie dus samen moeten lachen

… die vrouw, gehandicapt, die gecharmeerd is door de man die de draaideur voor haar bedient en nu over haar woorden struikelt

… die vrouw met een hoofddoek op die in de bibliotheek informatie over haar rechten komt zoeken

… die oude man die nu eindelijk dat boek over de schoolstrijd gevonden heeft

… die jonge vrouw die je vraagt waar dat boek van Marguerite Duras te vinden is en je ziet dat ze het verzameld werk van Emily Dickinson en de ‘Nieuwe gedichten’ van Rilke onder haar arm heeft

… die jonge moeder die nu eindelijk ‘De verwondering’ van Hugo Claus gelezen heeft en dankbaar is

… de twintiger die je vroeg ‘als je 1 boek uit de Nederlandse literatuur moet lezen, wat moet het dan zijn’ en je antwoordt ‘De Kapellekensbaan opdat je dan ook ‘Zomer te Ter-Muren’ kunt lezen’

… de vrouw die je ‘Onderwereld’ van Don DeLillo én ‘Oude meesters’ van Thomas Bernhard dringend aanbeveelt

… die vrouw die je op straat achterna holt en je vraagt ‘jij bent het toch die me ‘The heart is a lonely hunter’ van Carson McCullers aangeraden heeft’ en licht je arm beroert

… de oude zanger wiens twijfel je overwint om ‘Hadrianus VII’ van Fr. Rolfe te lezen

… die vrouw die in haar radeloosheid troost zoekt in boeken over bloemen en altijd weer rozen, rozen

… de man die altijd vreemder wordt en toch helder is

… die man die met open mond naar de brieven van Erasmus staat te kijken

… die vrouw die je vertwijfeld zegt: ‘maar alle goede boeken staan in jullie archief’

… het is de vertaler die woedend is omdat er weer een set woordenboeken in de ‘uitverkoop’ gestoken is

… het is de politieke vluchteling die verbaasd is over al die vrije kennis, al die boeken, al die mogelijkheden ‘en dan ook nog een drinkfontein’

… het is die Russische vrouw die de 1^ste maal dat je haar ziet nauwelijks duidelijk kan maken dat ze een taalcursus wil en 3 maanden later vlot Nederlands praat

… het is het jonge meisje dat vol angstige vertwijfeling blijft wachten tot je die cd van Kylie Minogue gevonden hebt en hoe haar gezicht dan open bloeit en gloeit

… die jongeman die elke week 5 boeken over verbouwen komt halen en die je na dat jaar nooit meer gezien hebt

… die jongen van vreemde afkomst die elke maand boeken over wetenschappelijke experimenten kwam halen en die daar nu gaat met zijn beide kinderen, alle drie met boeken over wetenschap

… dat jonge koppel dat maar niet kan geloven dat de muziek die nu speelt van Erik Satie is en dat dit een eeuw geleden gecomponeerd is

… die man die door die ene cd nu alles van Christine Schäfer wil horen

… de jonge vrouw die, nu ze de films van Godard gezien heeft, weet dat ze nooit meer een snertfilm zal bekijken

… het meisje van 14-15 jaar dat met tranen in de ogen komt zeggen dat ze niet meer kan studeren nu die ‘studenten’ daar zijn (en die je uiteraard in bescherming neemt)

… het is die man die je verbijsterd en ongelovig aankijkt als je vertelt over de bibliotheek van de 21^ste eeuw

… het is de jonge kunstenaar die al jaren wacht op de nieuwste editie van ‘De brieven van Van Gogh’ en bijna in tranen uitbarst omdat je hem moet zeggen dat hij nog lang zal moeten wachten: ‘het beleid’ en hij je vol verachting toesnauwt ‘en al die rommel hier’

… die vrouw die bezorgd naar de bibliotheek mailt om te melden dat de ‘boekenbus’ van het filiaal uitpuilt van de teruggebrachte boeken en cd’s

… die vijftiger die geen 3 boeken per jaar leest, waaronder vorig jaar ‘Richard III’ van Shakespeare

… die vrouw, ondertussen al midden dertig, die elke week verwoed de laatste popcd’s komt opzoeken en reserveren

… de vrouw die elke maand 5 dikke boeken komt halen en waarbij haar enige criterium de dikte van de boeken lijkt — en door een toeval begrijp je het

… die jonge homoseksueel die via internet anderen en daardoor zichzelf gevonden heeft, je ziet hem maanden en maanden gelukkig en bevrijd en plots staat hij op en barst hij in huilen uit

… die oude vrouw die je een lijst geeft met de bestsellers van het moment en die zegt ‘het schijnt dat dit goede boeken zijn’ en je je armen in de lucht gooit en vertwijfeld vraagt waarom iedereen wil lezen wat iedereen leest en toch de gevraagde boeken begint te reserveren

… die vrouw die alle boeken van Abraham Hans leest, en opnieuw leest, en opnieuw leest

… het is die laatstejaarsstudent die nu eindelijk aan zijn thesis moet beginnen en door wikken en wegen zijn onderwerp gevonden heeft

… de fotograaf die weet dat hij geen kunstenaar is maar gefascineerd fotoboek na fotoboek doorbladert

… die jonge vrouw die, nadat ze het dagboek van Gombrowicz gelezen heeft, triomfantelijk ‘De pornografie’ van hem uit het rek haalt

… het is de oude schilder die Bohumil Hrabal ontdekt en dan Orhan Pamuk gelezen heeft en sedertdien je altijd komt vragen ‘en nu?’